Jeśli kiedyś znajdziesz się w kłopotach
przez coś tajemniczego,
lub przez problem, który ciężko jest rozwikłać,
jest takie miejsce, gdzie możesz się udać,
miejsce gdzie...
Oh, nie!
Haru, obudziłaś się już?
Właśnie wstałam!
Dobrze.
Dzień dobry.
Naprawdę...
Czemu tyle trudu wkładasz w ustawianie budzika?
Na razie...
Nie zjesz śniadania? Jest takie pyszne...
Ooh, jakie pyszne...
To nie fair.
Na razie.
Mój but!
Przepraszam bardzo.
Oh, nie!
Królestwo teraz odeszło,
Ale góry i rzeki pozostały,
Zamek okryty
Gęstą zielenią wiosny.
Panienko Yoshioka,
nie ma pani czasu, aby się skradać po prostu proszę zająć swoje miejsce.
Tak jest, proszę pana.
Znowu przyłapana...
THE CAT RETURNS
Nienawidzę tego.
Znowu spóźniłam się i ośmieszyłam przed całą klasą.
Machida teżsię ze mnie śmiał.
Śmiał się.
Dlaczego?
Co ze mną jest nie tak?
Cóż, to musi być znak,
coś gorszego jeszcze się wydarzy...
Wielkie dzięki za współczucie.
Zobacz jaki niezwykły kot.
Więc co takiego ma w sobie Machida?
Jest extra!
Powiedziałaś mu to?
Wygląda na to, że ma dziewczynę...
Uczy się w pierwszej klasie, jest bardzo ładna.
A więc jużwiesz.
Jeśli dostaniesz kosza, będę gotowa, by cię pocieszyć.
Wielkie dzięki.
Myślę, że Tsuge jest extra...
Dobrze, jeśli dostaniesz kosza...
Trzymał coś w pysku...
Czyżby coś zwinął?
Hmmm...
Co on wyprawia?
Hej, kocie! Uważaj!
Tak czy owak, to tylko kot.
Hej, to niebezpieczne.
Oh nie, co on wyprawia?
Poczekaj, Haru!
Nieźle ci idzie, Haru!
Hej! Proszę zatrzymać tę ciężarówkę!
Kocie...
Wszystko w porządku?
Dziekuję za uratowanie mnie z niebezpiecznej sytuacji.
Mam nadzieję, że nie zrobiłaś sobie krzywdy.
Proszę, wybacz mi, ale naprawdę muszę jużiść.
Pozwól mi później wyrazić swoją wdzięczność.
Tylko nie mów o tym nikomu.
Haru!
Ah, złamałaś to...
Zresztą nieważne, życie kota jest ważniejsze.
Widziałaś to?
Tak?
Ten kot ukłonił mi się.
Haru... Czy nie uderzyłaś się w głowę?
Wróciłam!
Tylko tego nie podepcz!
Przepraszam. Nie mogę się zdecydować którego wzoru mam użyć.
Kochanie, mogłabyś zrobić obiad?
Mamo,
czy koty potrafią mówić?
Tak... zobaczmy...
Słucham!?
Wracając do tego, co powiedziałaś wcześniej...
Naprawdę?
Kiedy byłaś bardzo mała,
często mówiłaś "Potrafię rozmawiać z kotami"
Tak mówiłam?
Tak, nie pamiętasz?
Co się stało?
Rozumiem, jesteś głodna.
Lubisz ryby?
Dobrze, weź tą.
Jesteś taka brudna...
Smakuje?
Dobrze, dobrze...
Więcej?
Dobra dziewczynka.
Zjedz je wszystkie.
Nie musisz mi dziękować.
Haru,
Oh, Mamo!
Co robiłaś?
Rozmawiałam z kotkiem.
Pamiętasz, jak cię spytałam o czym rozmawiałaś z kotkiem?
Wtedy mi odpowiedziałaś "powiedział mi, że ciężko jest żyć na tym świecie"
A mnie wydało się to takie śmieszne.
Ciekawe, czy to się wydarzyło naprawdę...
Tak czy owak, wstanę jutro bardzo wcześnie,
żeby zdążyć na śniadanie.
Uhm... tutaj proszę.
Troszeczkę bliżej.
Pozwól, że przedstawię,
oto Król Królestwa Kotów.
Król nad Króle.
Król Kotów.
To Ja.
Kot, którego dzisiaj uratowałaś,
jest synem króla, Księciem Lune.
Doceniając powagę całej sprawy,
Król osobiście przybył by okazać swoją wdzięczność.
Uh... mmm...
Dziękuję ci.
Oto jest program.
Od dzisiaj,
będą cię spotykać tylko same przyjemności.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Sen?
Więc mówisz,
że to nie ty wszystko zrobiłaś?
Nie mam pojęcia.
Więc kto to zrobił?
Haru!
Haru, pośpiesz się!
Co to jest!
Kocie Ogony!
Oh, zbyt ciężko pracowałam. Zostanę dzisiaj w łóżku.
Nie!
Dlaczego?
Haru, to ten, widzisz?
Dzień dobry! Przepraszam, muszę biec.
Co ona wyprawia?
Myślisz, że ma Kocimiętkę?
Kocimiętkę? Dlaczego?
Nie mam pojęcia.
Hej, Yoshioka! Zostaw koty w domu!
One nie są moje.
Co to jest?
To nie był sen.
To wszystko zrobiły te koty.
Czyżbym popełniła błąd ratując tego kota?
Haru.
Coo... Co to jest?
Czy zgubiłaś już zapach Kocimiętki?
Taak, wygląda, że tak.
Żadne koty nie będą jużza mną biegać.
To dobrze.
Taak.
Powiedz, czy mogę cię prosić o przysługę?
Czy mogłabyś dzisiaj zostać zamiast mnie dyżurną?
Tsuge ma dzisiaj ważny mecz.
Nie zdążę na niego jeśli zaraz stąd nie wyjdę.
Proszę!
Oh... pewnie...
Dyżurna, tak?
Dziękuję ci, Haru!
Walcz, Tsuge!
Hurra, Tsuge! Jesteś super!
Uważaj na stopień.
Dziekuję.
Aajć, to boli...
Oh, nie!
Co za bałagan.
Uh, oh...
Co ja właściwie tu robię?
A więc tu jesteś. Panienko Haru, Panienko Haru.
Wy, koty! Wszystkie te rzeczy przez cały ranek!
Jesteśmy zadowolone, że sprawiło ci to przyjemność.
NIE!
Dlaczego nie!?
Ten projekt został przygotowany przez wszystkich mieszkańców Kcrólestwa,
aby wyrazić nasze najwyższe uznanie!
Co powiedziałaś?
Nie zjadam myszy,
nie lubię Kocich Ogonów ani Kocimiętki.
Oh, więc to dlatego...
Wybacz nam naszą ignorancję,
nie spodziewaliśmy się tego.
Jak powinienem to przekazać Królowi?
Przepraszam, czy cię zraniłam?
Może powiedziałam zbyt dużo.
Tak naprawdę, przydarzyło mi się ostatnio sporo rzeczy.
Takich jak?
Sporo różnych rzeczy.
Rozumiem, więc to tak?
Nawet taka piękna dziewczyna jak panienka Haru ma czasem kłopoty.
Znowu... dobrze, wystarczy.
Nie, to nie wystarczy,
nie możemy tego tak zostawić.
Zrobimy wszystko, abyś była zadowolona.
Jeszcze więcej?
Tak.
Proszę, odwiedź nas w Królestwie Kotów.
W Królestwie Kotów?
To miłe miejsce,
pełne sielskiego krajobrazu i dobrego jedzenia.
Całe królestwo przywita panienkę Haru.
A co więcej,
Król oczekuje przybycia
Księcia Lune, którego uratowałaś wczoraj.
Król powita panienkę Haru jako narzeczoną Księcia.
Nie ma mowy! To niemożliwe.
Książę jest kotem!
W czym leży problem?
Książę jest kotem, ale jest super!
Super?
Taak...
Królestwo Kotów brzmi całkiem nieźle,
można wylegiwać się cały dzień.
Dokładnie!
Może być jak w niebie,
można najeść się do syta potem uciąć sobie drzemkę,
zapomnieć o wszystkich kłopotach...
Ale narzeczona kota... to poszło za daleko.
Nawet jeśli jest księciem, to...
Huh?
Dobrze więc, przyjdziemy po ciebie wieczorem.
Co przez to rozumiesz?
Hej! Poczekaj!
Aajć...
To naprawdę boli.
Poczekaj, daj mi pomyśleć.
to znaczy... innymi słowy...
Co ja mam począć? Jestem pewna, że te koty to zrobią.
Zabiorą mnie do Królestwa Kotów.
Zrobią ze mnie narzeczoną kota.
Nie, nie, nie! Nigdy!
Haru.
Kto tu jest?
Haru, Biuro Kocich Spraw.
Znajdź Biuro Kocich Spraw.
Nie tu.
Kto tu jest?
Co to jest Biuro Kocich Spraw?
Jestem pewna, że tam ci pomogą.
Duży, biały kot ze skrzyżowania pokaże ci drogę.
Duży biały kot...
Haru, idź na skrzyżowanie
i znajdź Biuro Kocich Spraw.
Nigdy nie słyszałam o Biurze Kocich Spraw.
Duży, biały kot...
Ale ten głos był cudowny. Niech będzie i ładny biały kot.
Oh, jestem zmęczona.
Muszę złapać oddech.
Co? Co to jest?
Co to za duży, gruby kot?
Co ty tu robisz?
Duży biały kot!
Czy to ten?
Hej ty, czy wiesz jak znaleźć Biuro Kocich Spraw?
Potrzebuję twojej pomocy.
Chyba pomyliłam cię z inną osobą... oops, to znaczy z innym kotem.
Przepraszam, że na tobie usiadłam.
Choć za mną.
Więc to jednak ty.
Hej, poczekaj na mnie!
Hej, czy nie ma łatwiejszej drogi?
Czy to jest zemsta?
Dlatego, że powiedziałam, że jesteś gruby?
Co za dziwne miejsce...
Więc gdzie jest to Biuro Kocich Spraw?
Czy ty mnie w ogóle słuchasz?
Mam spory problem.
Te koty chcą mnie zabrać do swojego królestwa!
Czy... to...
Hej, Baron! Masz gościa!
Nie każna siebie czekać tylko wychodź!
Witam w Biurze Kocich Spraw!
Ekstra...
To miejsce znajduje się w trochę innym wymiarze niżten, z którego pochodzisz.
To świat stworzeń, które mają dusze.
Gdy ludzie zrobią coś
w co włożą całe swoje serce i nadzieję, wtedy ta rzecz zyskuje duszę.
Jak ja i on...
A niech mnie!
To jest Toto, gargulec z duszą.
Baron, bardzo rzadko przychodzą do ciebie goście.
Tak i dodatku tacy mili, nie sądzisz?
Baron...?
Jestem Baron Humbert von Gikkingen.
Osoba, która mnie stworzyła, tak mnie właśnie nazwała.
A więc dlatego nazywasz się Baron.
Słyszałem twoją historię.
Masz kłopoty z kotami z Królestwa Kotów?
To prawda.
Uratowałam kota spod kół ciężarówki,
a teraz one, aby się zrewanżować, chcą mnie zabrać do swojego Królestwa.
Zrewanżować się?
Heh, można się było tego spodziewać,
po prostu byłaś zbyt uprzejma,
nie powinnaś sobie zawracać tym głowy.
Jesteś jak zwykle niemiły, Muta.
Nie potrafisz docenić dobrego uczynku, który uratował kota.
A teraz ona ma przez to kłopoty, prawda?
Nigdy nie mieszaj się w cudze sprawy.
Gdzie spotkałeś tę dziewczynkę?
Na skrzyżowaniu,
ona jużwiedziała o tym miejscu.
Hmmm..
Uh, usłyszałam głos,
nie wiedziałam do kogo należał.
Głos?
Posłuchałaś dziwnego głosu!?
Jak możesz być tak naiwna... Miau!
Co ty wyprawiasz?
Dlaczego nie mozesz trzymać języka za zębami!
Pożałujesz tego...!
Proszę, nie walczcie z mojego powodu...
Powiedziałaś, że nazywasz się...?
Oh, Haru. Nazywam się Haru.
Dobrze, Haru. Proszę, wejdź.
Nie przejmuj się nimi.
Ty wstrętny czarny ptaku!
Nawet nie wiesz, że jestem krukiem?
Wyłaź z ciemności, wielki kurczaku!
Każdy by trafił w taką wielką malwę jak ty!
Ty wielki wieprzowy kocie!
Idź, zjedz sobie pieczone skrzydełka z kurczaka!
Zamknij się, rycząca, spłoszona wieprzowino!
Pollo loco.
Wchodzę.
Oh... To miejsce jest cudowne.
Bardzo proszę wejdź i zajmij miejsce.
Dziękuję bardzo.
Wolisz do herbaty cytrynę czy mleko?
Poproszę mleko.
Masz przepiękne biuro.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Śliczne.
To moja specjalna mieszanka.
Nie mogę jednakże stwierdzić, jaki będzie miała smak, jest on inny za każdym razem.
To jest dobre!
To jest naprawdę dobre.
Tak więc masz szczęście.
Jak możecie pić zielone liście?
Zakładam, że są zbyt wykwinte, jak na twój smak.
Idź łapać robaki, ptaku.
Muta...
Opowiedz mi jeszcze raz o Królestwie Kotów.
To całe miejsce jest fałszywe,
to miejsce dla tych, którzy nie potrafią myśleć samodzielnie.
Myśleć samodzielnie...
Jeden z podwładnych Króla Kotów powiedział,
że chcą mnie wydać za mążza ich księcia...
Dlaczego nie? Kocia panna młoda?
Słucham!?
Może nie będzie tak źle.
To do niczego nie prowadzi.
To może być interesujące doświadczenie.
Rozumiem.
I tak miałem zamiar odwiedzić Królestwo Kotów chociażraz.
To może być dobra okazja.
Jakie to odważne z twojej strony, Baron, ale ja chyba nie skorzystam z zaproszenia.
Idziesz ze mną.
Nie, dziękuję. To nie jest moje terytorium.
Chyba nie zabierzesz jej ze sobą?
To nie byłoby zbyt mądre.
Ale równieżnie mogę jej tu zostawić zupełnie samej.
Ale ja nie zajmuję się niańczeniem dzieci.
Czy jesteś zajęty?
Nie bardzo.
Um, myślę, żę pójdę jużdo domu.
Sprawiam wam wszystkim same kłopoty.
Ja zaczęłam to całe zamieszanie
i sama muszę rozwiązać swoje problemy.
Rozumiem.
Przepraszam, że nie mogłem ci pomóc.
Dobrze, dobrze, zrobię to.
Trochę się tutaj pokręcę.
Jesteś dobrym kotem, Muta!
Tak więc postanowione.
Haru, możesz jużwrócić.
Ale...
Muta strasznie narzeka,
ale naprawdę wcale tak nie myśli.
Rozumiem.
W takim razie jest całkiem miły.
To prawda.
Nie słucham was.
Dziękuję,
Muuta.
Muuta? Powiedziałaś Muu!?
Uważasz, że jestem grubą krową!
Nie, wcale nie jesteś gruby... oops!
Ha ha. Ta dziewczyna jest niezła.
Nie ma możliwości abym wam pomógł!
Czy nie mamy przypadkiem trochę tego pysznego ciasta w kredensie?
Gdzie?
Na górnej półce, po prawej stronie.
Dlaczego od razu tak nie mówiłeś.
Nim zaczniemy, weź sobie kawałek.
W takim razie ja polecę zjeść trochę owoców morwy.
Wygląda na to, że będzie zabawnie.
Pozwól, niech ja teżpomogę.
Haru, musisz to dokładnie przemyśleć,
jak się nauczyć być sobą.
Wtedy, nie będziesz musiała się niczego obawiać.
Dobrze.
Baron! Pomóżmi. Muszę posmarować wierzch ciasta bitą śmietaną.
Widzę, że idziemy na całość.
Oczywiście, że tak.
Być może jednak coś tu znajdę.
Tak.
Czy to to Toto stoi przy drzwiach?
Panienko Haru, przyszliśmy po ciebie.
Nie!
Co to ma znaczyć?
Niedobrze.
Obiecałeś, że mi pomożesz!
Baron, horda kotów zmierza w tę stronę.
Jesteś ślepy jak nietoperz!
Za nimi!
Owwwww...
Panienko Haru, wszędzie ciebie szukaliśmy!
Wracam do domu.
Ostrożnie!
Puście mnie! Zabierzcie z powrotem!
W tej chwili wracam z powrotem!
Musisz mieć przedmałżeńską chandrę.
Wcale nie!
Sprawy trochę wymknęły sie spod kontroli.
Owwwwww
Hej, ty, poczekaj, ajć, puść mnie!
Muta i Baron!
Puść mnie, mówię do ciebie!
Toto, teraz!
Nie puszczaj mnie!
Dlaczego zeszliśmy z drogi?
Nie mieliśmy wyboru.
Teraz naprawdę jestem wściekły!
Yeay!
To przekracza limit wagi!
Toto!
Widzę to.
Dokąd biegniemy!?
Wydostań się z tego.
Wznieś się.
Dobrze.
Co teraz zrobimy?
Wiatr. Podążaj za światłami.
Dobrze!
Ooooh...
Wylądowałam na plecach...
Dlaczego?
Gdzie ja jestem?
Muta? Czyżbyś urósł?
Nie, to ty zrobiłaś się mniejsza.
Dlaczego?
Ponieważjesteśmy tutaj.
Czy to jest Królestwo Kotów?
To jest to.
Wow, tu naprawdę żyją koty.
Tak, jak wiesz to jest ich królestwo.
Hej, wracaj.
Ahh, jak tu pięknie, czuję się taka odprężona.
Powinniśmy znaleźć drogę powrotną i wrócić.
Zostańmy tu chwilkę dłużej...
Wracajmy już.
Ale... Czuję się tak wspaniale.
Nie! Musisz zaraz wracać do domu.
Pośpiesz się. Uciekaj!
Hej, co to za ładny kot,
nawet koty są tutaj ładniejsze.
Proszę, nie masz czasu do stracenia!
Haru, nie powinnaś być tutaj.
Skąd znasz moje imię?
Panienko Haru!
To znowu ten kot.
Jestem taki szczęśliwy, że cię znalazłęm.
Wygląda na to że musieliśmy cię zgubić kiedy tu przybyliśmy.
Twój służący przekroczył limit wagi.
Służący!?
Nie, nie, to jest Muta.
Czy możemy jużiść? Przygotowaliśmy bankiet na twoją część.
Ty równieżmożesz do nas dołączyć, Muuta.
Muuta? Muu?
Ale ja...
Jego Wysokość czeka w pałacu.
Pałacu?
Pałac jest tam.
Oh, naprawdę.
Tak, istotnie.
Hej, chyba nie myślisz, żeby...
Może byłoby by to niegrzeczne gdybym nie przywitała się z Królem?
Czyżbyś oszalała? Choćmy stąd!
Proszę, tędy.
Poczekaj.
Czy ona może z nami iść?
Jak sie nazywasz?
Yuki, panie. Służę przy królewskim stole.
Tak więc pracujesz w pałacu.
Panieno Haru, spotkacie się później.
Dobrze, spotkamy się później.
Haru.
Co to jest? Straszne!
Oto moja przyszła synowa.
Tak, muszę iść i spotkać się z nią osobiście!
Ten kot wygląda dziwnie znajomo...
Proszę, przebierz się przed spotkaniem z Królem.
Czy muszę koniecznie zmieniać ubranie?
Proszę, poczekaj w osobnym pokoju.
Dlaczego nie mogę z nią iść?
Nie bądź ordynarny.
Ordynarny?
Przygotowaliśmy dla ciebie odpoczynek.
Dobrze, poczekam.
Nie jest źle.
Ta sukienka bardzo ci pasuje.
Książę Lune jest idolem wszystkich mieszkanek tego Królestwa.
Będziesz z nim bardzo szczęśliwa.
Naprawdę?
To znaczy, nie, nie po to tu jestem...
Wyglądasz cudownie.
Jesteś idealną panną młodą dla księcia Lune.
Natoru, kim jest ten kot?
To służący imieniem Muuta, tak mi się wydaje.
Muuta?
Nigdy o nim nie słyszałem.
Niewiele tego było.
Um, bardzo przepraszam, ale,
nie mogę tak naprawdę zaakceptować tego małżeństwa...
Myślałem, że się jużzgodziłaś?
Było tak jak mi powiedziano.
Gdzie jest Książę?
Jest daleko, wypełnia ważną misję.
Tak naprawdę, wogóle go nie znam,
a książę, on jest kotem, czyżnie?
Ja nie jestem kotem, więc nie mogę wyść za niego za mąż.
Oto akurat nie musisz sie martwić.
W zasadzie jużjesteś kotem.
Wow, prawdziwe kocie uszy...
Jestem KOTEM!
Muta, gdzie jesteś?
Co co co się z nim stało?
Upierał się przy tym, aby zostawić naczynie pełne
i przez to utopił się cały w galaretce z Kocimiętki.
On nie powinien umrzeć w ten sposób!
Muta, jak mogłeś mi to zrobić?
Bankiet jest gotowy do rozpoczęcia.
Nie! Nie chcę go tak zostawić.
W takim razie pójdzie z nami.
Czy to jest Panienka Haru?
Jej uszy są perfekcyjne!
Ma takie atrakcyjne, szerokie łapki!
Mówiono mi, że nie lubisz myszy,
dlatego przygotowałem dla ciebie świeżą rybę.
Panienka Haru nie wydaje się być szczęśliwa.
Co możemy zrobić, aby ją rozweselić?
Zaraz ich zawołam.
Chcę czegoś bardziej śmiesznego.
Następny!
Czy nie stać was na nic lepszego!?
Ja rozbawię panienkę Haru.
Co powinniśmy zrobić?
Dlaczego nie?
Zatańczymy?
Nie potrawię tańczyć, miau.
Oh nie, jużnawet miauczę jak kot!
Zaufaj mi.
Bardzo dobrze tańczą razem.
Co to znaczy...
Nigdy wcześniej się tak nie czułam.
Bycie kotem może nie być wcale takie złe.
Nie, Haru. Nie przestawaj być sobą.
Musisz się nauczyć być sobą.
Jużci o tym mówiłem, czyżnie?
Jesteś...
Zatrzymać muzykę!
Ty podejrzany kocie,
dokładnie to kim tak właściwie jesteś?
Przepraszam, że przedstawiam się tak późno.
Nie ma się czego obawiać.
Jestem Humbert von Gikkingen.
Przyszedłem tu po Haru.
Baron!
Czy to być może?
Słucham?
Nie ma mowy.
Straże, brać go!
Nic więcej jużnie zjem.
To żyje!
Jaj, Muta, ty żyjesz.
Uh, oh.
Zatrzymaj się, ty łajdaku!
Zabierzcie jego wysokość w bezpieczne miejsce!
Nie pozwólcie mu uciec.
Wyjście awaryjne dla gości tędy...
Z drogi!
Muta, jesteś taki silny!
Nie ja to wszystko zacząłem.
Tędy.
Jesteś kotem...
Baron, wiedziałam, że przyjdziesz.
Skąd mnie znasz?
Słyszałam o tobie i twoim biurze.
Jeśli bym ciebie wtedy posłuchała,
to nigdy by się nie zdażyło.
Jeśli opuścisz to miejsce przed świtem, z powrotem staniesz się człowiekiem.
Naprawdę?
Oto sekretny korytarz prowadzący na zewnątrz.
To mi pasuje.
A co z Mutą?
Z nim wszystko będzie w porządku. Haru, pośpiesz się.
Dobrze.
To tylna część zamku.
Na szczycie tej wieży jest wyjście.
Jest taka wysoka!
Musicie przedostać się przez ruiny do wieży i wspiąć się na górę.
Zrobimy tak.
Dobrze. Proszę, opiekuj się Haru.
Poczekaj.
Odeszła. nawet nie zdążyłam jej podziękować.
Haru, tak tylko zgaduję,
ale czy to nie właśnie ona doprowadziła ciebie do mnie?
Haru, znajdź Biuro Kocich Spraw...
Tak, ten piękny głos należał do niej.
Ale dlaczego?
Przez ciebie prawie umarłem.
Musimy się pośpieszyć.
Racja.
Hej, ludzie, słuchajcie mnie...
Czy jużweszli?
Tak, Wasza Wysokość.
Idealnie.
Ten labirynt został zbudowany przy pomocy naszej zaawansowanej technologii.
Bedziemy mieli stąd dobry widok.
Wygląda to skomplikowanie.
Jednak słońce jest nadal wysoko.
Tutaj zawsze jest dzień.
Co? Naprawdę?
Na zewnatrz prawdopodobnie minęła jużpółnoc.
W takim razie musimy się pośpieszyć!
Tędy? A może tędy?
Którą drogą powinniśmy iść?
Zgubili się.
Nie będzie łatwo się stamtąd wydostać.
Prawda, Wasza Wysokość?
Tak... nie musimy się o nic martwić.
Gdzie są żołnierze?
Tam.
Chodźmy tą drogą.
Musimy wszystkie sprawdzić, każdą z osobna.
Nie spuszczaj oczu z wieży,
wtedy nie zgubisz drogi.
Sprytne.
Muta, oszukujesz...
Zgubiliśmy się tylko dlatego, że jesteśmy w labiryncie.
Tutaj jest!
Dlaczego zawsze to muszę być ja?
Pośpieszmy się póki są nim zajęci.
Dobrze.
Dlaczego ja zawsze musze być przynętą!
Cofnij się, Haru!
Jesteś silny!
Twoja laska się wygięła?
I tak miałem kupić nową.
Używana jest lepsza.
Niezły strzał!
Jeden z naszych został trafiony!
Słucham?
Wasza Wysokość, jak mogła?
Nie mów tego nikomu, dobrze?
Przepraszam, Panie.
Nasi ludzie zostali rozproszeni.
Wszyscy się zgubili.
Gdzie jest Haru?
A więc zaszli jużtak daleko!
Cześć!
Witaj z powrotem.
I jak z tą drogą?
To ślepy zaułek.
Wszystko idzie zgodnie z planem.
Czy to znowu ślepy zaułek?
Wszystko się staje coraz bardziej skomplikowane.
Coś tu nie gra! Minutę temu nie było tu żadnej sciany.
Dajesz się ponieść wyobraźni.
Nie, przechodziliśmy tędy.
Czy chcesz powiedzieć, że sciany mają nogi?
To nie jest ściana.
To oszustwo.
Widzicie?
Dobra robota, Haru!
Co to wszystko ma znaczyć?
Mówiłem im, żeby nie ustawiali się w rzędzie!
Oni uciekają!
Wasza Wysokość, proszę poczekać!
Biegnijcie naprzód, dogonię was.
Popisuje się!
Nie, Baron...
Nie martw się!
Wasza Wysokość, proszę, to niebezpieczne.
Nie pozwolę, aby to się zdażyło!
Moi żołnierze czekają w wieży w razie nagłego wypadku.
Genialne posunięcie!
Dobrze, dobrze.
Obawiam się, że wieża się starzeje...
To wcale nie wygląda dobrze!
Nie mamy wyjścia, jak tylko użyć TEGO!
Słucham? Nie, tylko nie tego!
Jeśli Wasza Wysokość to zrobi ucierpi na tym wizerunek Waszej Wysokości.
Daj mi nacisnać guzik!
Nie ma tu nic takiego.
Proszę, tutaj jest pilot.
Nareszcie doszliśmy na górę.
Jeszcze tylko troszeczkę...
Teraz!
Co to?
Trzymajcie się!
To było niezłe przedstawienie!
Chodźmy!
Znowu jesteśmy na ziemi.
Zobaczmy jak się sprawy mają.
Nie mamy wyboru.
Naprzód, naprzód.
Gikkingen, miło mi znów cię widzieć.
Haru!Natychmiast wracamy do zamku.
Bycie kotem wcale nie jest takie złe.
Czy muszę się nauczyć lubić jeść myszy?
Jest za wcześnie, aby się jeszcze poddawać.
Co to wszystko ma znaczyć?
Ojcze!
Lune, jużwróciłeś?
Jego Wysokość Książę!Zalecam odwrót!
Książę?
Spieszyłem się z powrotem do Yuki.
Co to wszystko ma znaczyć?
Haru.
Oh, Yuki.
Jestem szęśliwa, że nam się udało.
Eee, chciałem jej tylko podziekować.
Myślałem, że będziesz szczęśliwy,
mając Haru za pannę młodą.
Nie ma potrzeby abyś się o mnie martwił.
Chcę ożenić się z Yuki.
Słucham!?
Wygląda, że wszyscy są zaskoczeni.
Ten książę nie jest taki zły.
Yuki, spójrz.
Poszedłem do twojego starego domu aby ci to znaleźć.
Oh, czy to jest to o czym myślę?
Te ciasteczka... Kiedyś tak je lubiłam...
To prawda.
To są ciasteczka które dałaś mi, kiedy byłam małym, osieroconym kotkiem.
Ten kotek, to byłaś ty!
Teraz jesteś tak piękna, że cię nie poznałam.
Yuki,
czy uznasz to jako symbol
naszego życia we dwoje?
Czy to oznacza,
że wy dwoje zamierzacie się pobrać?
Oh, tak bardzo się z tego cieszę, Yuki!
Dziękuję, Haru!
Gdybym cię wtedy nie spotkała,
głodowałabym na ulicy.
Mnie równieżuratowałaś od niebezpieczeństwa.
Nie wiedziałem, że jesteś osobą o której Yuki tyle mi opowiadała.
Uratowałaś życie nam obojgu.
Jak możemy ci się odwdzięczyć?
Niczego nie potrzebuję.
Sprawiliście mi tyle radości.
Uratowanie kota było dobrym uczynkiem.
To takie wzruszające.
Tak więc masz jużnarzeczoną.
Nie wiedziałem o tym, ale trudno..
Haru, musisz się czuć rozczarowana.
Niezupełnie.
Nie musisz być taka uprzejma. Skoro nie możesz poślubić moje syna,
może poślubisz mnie?
Będziesz mogła zjeść wszystkie ciasta
i wszystkie ryby, które będziesz chciała.
No więc jak?
Pozwól mi tylko wrócić, skąd przybyłam.
To zależy od twojej odpowiedzi.
Czyś ty zupełnie oszalał!?
Oczywiście, że nie chcę wyjść za mążza ciebie.
Ty zboczeńcu!
Dlaczego nie...?
To jest komiczne!
To jest poza dyskusją!
Podziwiam kobiety, które wiedzą, czego chcą.
Znalazłaś w sobie sprzymierzeńca.
Ja, Renaldo Moon, pomogę ci!
Renaldo?
Renaldo Moon?
Ten Renaldo Moon?
To jest to!
Kto?
Czyżby Wasza Wysokość, jużzapomniała?
To najgorszy, najbardziej notoryczny przestępca w całej historii Królestwa!
To kot, który nagle pojawił się znikąd,
pożarł wszystkie ryby z jeziora i uciekł.
To przestępca stulecia, Renaldo Moon!
Nieprawdopodobne...
To potwór!
Muta, Zrobiłeś to? Powinieneś się wstydzić.
Tym razem pożrę cały zamek!
Zabierzcie Jego Wysokość w bezpieczne miejsce!
Nie!
Żołnierze, ochraniajcie Haru.
Tak jest, Panie.
Wszyscy naprzód!
Łapcie tego złoczyńcę!
Wasza Wysokość!
Mojego ojca zostawcie mnie.
Wszyscy, proszę, biegnijcie.
Ale wieża została zburzona.
Nadal jest połączona z tamtą stroną.
Dziwne...
Oh, nie, to jużświt.
Zostawcie to mnie!
Co? Co ty... robisz!?
Nie rób tegoo!
Haru, biegnij! Zaraz cię dogonimy!
Uważaj na siebie!
Wy także.
Dziękuję, Yuki.
Nie myliłam się,
ratując kota.
Czując się samotna i przygnębiona,
odnalazłam sposób, aby być sobą.
Idziesz pierwszy!
Dziękuję.
Gdzie jest ojciec?
Na górze.
Ojcze, jeszcze się zranisz. Proszę, zejdź na dół.
Cóżto za pochopne postępowanie.
Sprowadzę Jego Wysokość z powrotem na dół.
Rostrzygniemy to w pojedynku!
Cała przyjemność po moje stronie!
Baron!
Opiekuj się Haru!
Dobrze.
Wygrałem, Królu.
A niech to!
Słyszałem o figurce kota która wtykała nos w cudze sprawy.
Nie miałem pojęcia, że jesteś tak dobry.
Słyszałem, że byłeś tylko wystawową dekoracją, stojącą w oknie na jakieś małej uliczce.
Powinieneś przybyć do mojego Królestwa i przyłączyć się do mnie.
Niestety, czuję się szczęśliwy żyjąc tak, jak żyję.
Gdzie ja jestem!?
Coś ty zrobił?
Nic nie zrobiłem.
Ponieważzawaliła się wieża,
wyjście mogło się przesunąć w inne miejsce.
Muszę iść!
Powinienem to przewidzieć.
Ale popatrzcie! Haru znowu jest człowiekiem!
Myślę, że zaraz spadnę.
Oh nie, spadam.
Spaadam!
Haru!
Muta, proszę, nie mów, że jestem ciężka.
Trzymam cię... Ale następnym razem...
Musisz zrzucić trochę wagi!
Nie mogę się dłużej trzymać!
Haru!
Zaraz umrzemy!
Jeszcze nie jesteś martwa! Otwórz oczy!
Baron?
Wyprostuj się
i spójrz w dół!
Nie mogę!
Zaufaj mi!
Czy my... nadal żyjemy?
Tak!
Tak myślę!
Wiecie co?
Wyglądamy fantastycznie!
Co to jest?
Jest ich tak wiele.
Jesteśmy uratowani.
Hej, Muta!
Jak to jest, zostać uratowanym przez ptaki?
Toto!
Oh, to ten podły czarny ptak.
Dziekuję za uratowanie nas, Toto.
Cieszę się, że moi przyjaciele czekali tu, w górze.
Czy ich nie boli, kiedy sie po nich idzie?
Jesteś lekka jak piórko, Haru.
Naprawdę?
Nie zgadzam się.
Spójrz, Haru!
To moja szkoła!
Jestem w domu. Wróciłam z powrotem!
Dziękuję bardzo wam wszystkim!
Tak! Udało im się!
Hurra, panienka Haru!
Kamień spadł mi z serca.
Uważaj na siebie, Haru!
Wasza Wysokość!
Natori,
czas mojego panowania się skończył.
W takim razie ja teżmuszę zrezygnować.
Toto, dziękuję ci.
Moje serce nadal wali.
Oczywiście.
Ale to nawet było trochę zabawne.
Taak, racja.
Haru musi iść do szkoły,
będzie lepiej, jak pójdzie do domu i trochę odpocznie.
Taak.
Czy to jużjest pożegnanie?
Jeszcze tylko ostania rzecz.
Baron, jestem oczarowana twoją osobą.
Podziwiam twoją szczerość, Haru.
Haru, kiedy naprawdę będziesz nas potrzebować,
nasze drzwi otworzą się znowu.
A do tego czasu, do widzenia!
Do widzenia.
Dziękuję!
Baron! Toto! tobie również, Muta!
Co przez to rozumiesz, mnie również?
Mnie również?
Oh nie, lepiej wstanę.
Dzień dobry.
Wstałaś dziś tak wcześnie?
Przecieżjest niedziela.
Idę do kina z Hiromi.
Idziemy wcześnie, nim zrobi się tłok.
Lepiej jużpójdę.
Zrobiłam dla ciebie jajka i sałatkę.
Słucham?
Ja jużzjadłam, więc obsłużsie sama.
A w dzbanku masz angielską herbatę.
A jeśli chodzi o herbatę...
To specjalna mieszanka Haru.
Nie mogę jednak stwierdzić, jaki będzie miała smak, jest on inny za każdym razem.
Rozumiem...
Hej, pachnie nieźle.
Haru! Nowe wiadomości z solidnego źródła!
O co to całe zamieszanie?
Machida zerwał ze swoją dziewczyną!
Oh, zrobił to?
Co nie cieszysz się z tego?
Słucham?
Nie masz nic więcej do powiedzenia?
Nie.
Teraz to jużnie ma znaczenia.
Czy coś się stało, Haru?
Nie.
Nabierasz mnie.
Nie, naprawdę.
A ty, Hiromi?
Tak?
A jak się sprawy mają z tobą i Tsuge?
Eee, nic specjalnego...